| "Van barok tot minimal music" |
|||||||||
Sadhu
|
Dirigente Sadhu ziet zich voor de welhaast onmogelijke taak geplaatst om uiteenlopende muziekstijlen als Glass en Mozart met elkaar te verenigen. Het Amerikaanse minimal idioom van Glass met invloeden van zijn verschillende periodes, de Duitse sensibiliteit van Wagner, de classisistische Mozart en de Franse mélancholie van Ravel, gecombineerd met een Italiaanse denkwijze. Daarin ligt de kracht van dit stuk. Natuurlijk zijn de stijlen met zorg samengevoegd. Glass is uitgebreid geschoold door de bekende muziekpedagoge Nadia Boulanger in de taal van Mozart, Ravel’s lied is sterk beïnvloed door Wagner’s Tristan en Shaffy baseert zich weer op het Franse lied. Dat maakt Adam uiteindelijk een vloeiend en logisch geheel, ook al doorloopt de luisteraar de klassieke muziekgeschiedenis van de 17e tot en met de 21e eeuw.’ Maar niet alleen de muziekstijlen variëren in deze opera, ook de toon wisselt continu. ‘Adam is opera seria en opera buffa tegelijk, beide in de strengste zin. De koboldenaria, "Let me freeze again to death" is een heel dramatische aria terwijl op talloze andere momenten de lachlust wordt gewekt. En vlak de moeilijkheden die de continue tongue-in-cheek benadering met zich meebrengt niet. Maar alles past naar mijn smaak naadloos in elkaar, conform het oorspronkelijke verhaal.’ Deze melange van emoties en muziekstijlen kenmerkt de openheid van denken van de moderne operauitvoeringen. ‘De manier waarop we op het ogenblik kunst beoefenen is een stap vooruit voor de beschaving. We benaderen de muziek vanuit Europees perspectief. Spreken over het Italiaanse repertoire zonder daarbij ookaan Wagner te denken is niet meer mogelijk.’Ook het Italiaanse verisme siert Sadhu’s curriculum. Is Adam te beschouwen als een hedendaagse veristische opera?De dirigente schudt het hoofd en maakt een bescheiden, maar onmiskenbaar afwijzend gebaar. ‘De term verisme in de muziek bestaat voor mij niet,’ zegt zij gedecideerd. ‘Het verisme is een stroming in de literatuur, niet in de muziek. Velen hanteren die benaming voor opera’s van rond 1900, die verhalen over drama’s in de levens van gewone mensen. Verisme verwijst naar de inhoud van het libretto, maar heeft geen esthetische betekenis. De muzikale uitgangspunten en de vocale techniek van zogeheten veristische opera’s zijn die van het belcantorepertoire. Daarin is inderdaad enige overeenkomst met de dominante zangstijl in Adam te herkennen.’ |
||||||||
| |||||||||
